Wings Of Steel, Dragonskull, Stygian Path @ Κύτταρο, 14/06/26

Η συνθήκη της επιστροφής μιας από τις πλέον καυτές νέες μπάντες του σύγχρονου heavy metal γίγνεσθαι, δεν μπορούσε να μας αφήσει αδιάφορους, με τους Αμερικάνους Wings Of Steel να γυρίζουν στην πρωτεύουσα για μια headline εμφάνιση που δεν χανόταν. Μαζί τους, δύο εγχώρια σχήματα από το χώρο του επικού heavy ήχου θα έκαναν αισθητή την παρουσία τους, αρχής γενομένης με τους αγαπημένους Stygian Path.

Το αθηναϊκό κουιντέτο αποτελεί προσωπική αδυναμία, μα, όπως φάνηκε και από τον αρκετό κόσμο που βρέθηκε ήδη από την αρχή της βραδιάς στο γνωστό μαγαζί της οδού Ηπείρου, έχει κιόλας και το δικό του εγχώριο following - και δικαίως. Αυτός ο επικολυρικός συνδυασμός της Blind Guardian μελωδικότητας με την Doomsword τραχύτητα στέκει απόλυτα θελκτικός και οι ίδιοι επιτυγχάνουν να τον αποδίδουν κι επί σκηνής με την πρέπουσα σοβαρότητα και δίχως ηχητικές αποκλίσεις από τις στουντιακές εκτελέσεις των συνθέσεων τους. Έτσι, ακούσαμε τα τραγούδια του ανταγωνιστικού "Lorekeeper" να αποδίδονται μεγαλοπρεπώς, ακούσαμε και το νέο "Into The Battle", το οποίο άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις για τη συνέχεια της δισκογραφικής τους παρουσίας, σε μια εμφάνιση που, αναμενόμενα, κέρδισε το θερμότερο χειροκρότημα μας.

Οι Dragonskull, πάλι, συνέχισαν την επική προέλαση, αλλά με διαφορετικά ηχοχρώματα στις εκφραστικές στους παλέτες. Αρκετά πιο πολεμοχαρείς και ορμητικοί, με τα δύο δρακο-λάβαρα να κοσμούν τις δύο πλευρές της σκηνής και τον Άρη Λάμπο ως frontman να τραβά πάνω του τις πρώτες εντυπώσεις, οι heavy metallers θα ανέβαζαν τους παλμούς κατακόρυφα. Σοβαρή μπάντα, σε αυτό το ηχητικό φάσμα που ξεκινά από τους Omen και φτάνει στους Grand Magus και τους Visigoth, θα είχαν μαζί τους έντονη τη συμμετοχή του κοινού, στο οποίο βρίσκονταν και μια ομάδα νεαρών μαθητών του Γιώργου Βουδούρη. Μάλιστα, αξίζει να αναφερθεί η πολύ σημαντική πρωτοβουλία της Eat Metal Records στις διοργανώσεις της, να επιτρέπει τη δωρεάν είσοδο σε άτομα έως 16 χρονών, γεγονός που κάνει το heavy metal πιο προσβάσιμο στις νεότερες ηλικιακές ομάδες. Κατά τα λοιπά, το ανθεμικό υλικό του "Chaos Fire Vengeance" δεν δυσκολεύτηκε να σηκώσει τις γροθιές μας στον αέρα, με την επίγευση του νέου υλικού της μπάντας, να υπόσχεται με τη σειρά της τα ακόμη καλύτερα που έρχονται.

Πάντως, το κυρίως πιάτο της βραδιάς θα ερχόταν με την επανεμφάνιση των Wings Of Steel στην πρωτεύουσα, καθώς οι Αμερικάνοι αποτελούν ένα από τα πλέον ανερχόμενα και ταλαντούχα νέα σχήματα του heavy metal ήχου. Αυτό θα μας αποδείκνυαν και το βράδυ της περασμένης Κυριακής με περίσσεια άνεση και με σύμμαχο το υλικό τους, που μοιάζει προορισμένο να αποδίδεται ζωντανά κι επί σκηνής.

Σε μια χορταστική εμφάνιση που δεν άφησε σπιθαμή παραπόνων στον μισογεμάτο χώρο, το πενταμελές σχήμα, με μπροστάρηδες τους Leo Unnermark και Parker Halub, θα έδινε μια φαντασμαγορική παράσταση γεμάτη πόζα, πρόζα και εκτελεστική αρτιότητα. Βλέπετε, ο πρώτος έχει ευεργετηθεί με ένα σπάνιο φωνητικό χάρισμα, καθώς μπορεί να ερμηνεύσει το ίδιο ανταγωνιστικά - αν όχι καλύτερα - οτιδήποτε έχει αποδοθεί στουντιακά στις συνθέσεις τους, όντας και αρκετά επικοινωνιακός ως frontman.

Ο έτερος, δε, αποτελεί έναν soon to be guitar hero, έναν γητευτή της εξάχορδης παλαιάς κοπής, όπως τότε που στα ‘80s ανέτειλαν τα κιθαριστικά άστρα του George Lynch και του Jake E. Lee. Flashy όσο πρέπει, παικταράς αδιαμφισβήτητα, χάρισε άπειρες πόζες στους φωτογράφους του χώρου και κορυφαία παιξίματα σε όλους εμάς τους υπόλοιπους δίχως φειδώ.

Τα sing along έδιναν κι έπαιρναν, με τη συμμετοχή του κοινού να εντείνεται με κάθε αφορμή, ειδικά σε συνθέσεις - ύμνους σαν το "We Rise", το αντιπολεμικό "Fall In Line" ή το καταληκτικό, ομώνυμο της μπάντας που έκλεισε πανηγυρικά την εμφάνιση τους. Μια εμφάνιση κυριαρχική, μιας μπάντας που - σε έναν δίκαιο κόσμο - σύντομα θα γεμίζει πολύ μεγαλύτερους χώρους, και έχουμε την τύχη να απολαμβάνουμε δια ζώσης σε αυτά τα πρώτα, χειμαρρώδη χρόνια της μουσικής της πορείας.

Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Κονταράκης