Dismiss, Grim Puppet, Valeria @ Ilion Plus, 05/06/26

Μπορεί να τα γράψαμε και να τα ξαναγράψαμε, αλλά η αλήθεια είναι πως τις πραγματικές δυναμικές των Dismiss τις αντιλαμβάνεσαι μονάχα βιώνοντας τα επί σκηνής πεπραγμένα τους. Έτσι, το release show που προετοίμαζαν στο γνωστό μαγαζί της Κοδριγκτώνος έμοιαζε άχαστο, πόσο μάλλον όταν μαζί τους θα είχαν εκλεκτούς προσκεκλημένους που θα έδιναν τη δική τους πινελιά στη βραδιά.

Εκκινώντας από το opening act των Valeria, το νεαρό power trio δεν χρειάστηκε παρά τις πρώτες νότες του “Good Times, Bad Times” – και την προτροπή του frontman Ματθαίου Τσίτουρα να πάμε εγγύτερα της σκηνής – για να κερδίσει τις εντυπώσεις για τα καλά. Η διασκευή με την οποία ξεκίνησαν το set τους ήταν ενδεικτική των μουσικών τους διαθέσεων, αφού το ‘70s classic rock των Led Zeppelin, των Free και των Black Sabbath φιλτράρεται έντονα μέσα από τις συνθέσεις του επερχόμενου ντεμπούτου άλμπουμ τους, που αναμένουμε κάποια στιγμή το φθινόπωρο της τρέχουσας χρονιάς.

Εύφημος μνεία πρέπει να γίνει στη χημεία ανάμεσα στα μέλη, αφού από τους παικταράδες που διαμόρφωναν το rhythm section τους μέχρι και τον προαναφερθέντα frontman που επιτελούσε και τα κιθαριστικά καθήκοντα με περίσσεια άνεση (και με μια αόριστη αύρα να ενθυμίζει τους Richie Kotzen και Chris Cornell), τα πάντα έδειχναν μια μπάντα με ταλέντο και ικανότητες. Το μέλλον τους ανήκει και σύντομα θα έχουμε σπουδαιότερα και νεότερα από τις τάξεις τους.

Οι Grim Puppet, που ακολούθησαν στη ροή των εμφανίσεων, ενασχολούνται σε αρκετά διαφορετικό ιδίωμα του σκληρού ήχου, με ευρεία παλέτα ήχων που ξεκινά από το post – punk και φθάνει στο industrial. Σκεφτείτε τον Ian Ashbury των The Cult να έχει ένα industrial rock project, αφού ο επικοινωνιακότατος Τάσος Παππάς είναι μια περσόνα που επί σκηνής έχει κάτι από τη στόφα του προαναφερθέντα ερμηνευτή.

Με τον τρίτο δίσκο τους (που τιτλοφορείται “Past Life Echoes”) να είναι καθ’ οδόν, θα μας παρουσίαζαν μια επιλογή κομματιών και δεν θα δυσκολεύονταν διόλου να κάνουν το κοινό δικό τους. Πολύ ατμοσφαιρικοί, με μια ιδιαιτερότητα στον ήχο που τους ξεχωρίζει και επιτρέπει την περαιτέρω ανάμειξη φαινομενικά ετερόκλητων επιρροών, δεδομένα είναι ένα συναυλιακό act που απολαμβάνουν και οι λιγότερο μυημένοι στον εν λόγω ήχο.

Μιλώντας, πάντως, για συναυλιακά σχήματα, οι Dismiss είναι αναμφίβολα ένα από αυτά. Έχοντας χτίσει τη μέχρι τώρα φήμη τους κατά κύριο λόγο εξαιτίας των ζωντανών τους εμφανίσεων, το κουιντέτο φέρει πλέον κι ένα ντεμπούτο στις αποσκευές του που έμοιαζε πολυαναμενόμενο. Με το χώρο ιδανικά γεμάτο και τη μπάντα να είναι έτοιμη να εκραγεί, οι πρώτες νότες του “I Wanna Stay In The City” θα έβαζαν φωτιά σε μια βραδιά που αποδείχθηκε και στην πράξη απόλυτα δική τους.

Τι κι αν το gothic βάψιμο και η αρχική αμφίεση της Τζο ήταν τέτοια ώστε να προμηνύει και το επίσημο «τέλος» των Bad Habits και τη μετάβαση στη νέα εποχή των Dismiss, η βραδιά αποτέλεσε μια ασυγκράτητη γιορτή του rock ‘n’ roll ήχου, σε δύο μέρη. Το πρώτο, το πιο εγκρατές και βραδυφλεγές, αφορούσε τη live παρουσίαση του υλικού του “Funeral Fund”, με τα διπλά φωνητικά από τη Τζο και τη Μόνικα, τις διπλές κιθάρες στο lead κιθαριστικό μέρος του “Place In The Sun” και τη guest συμμετοχή σε αυτό του τραγουδιστή των Parasites, Γεράσιμου Κατσούρη, να είναι μονάχα μερικά από τα πολλά highlights.

Στο δεύτερο μέρος, πάντως, μας πήρε και μας σήκωσε, αφού τα τραγούδια των Bad Habits αποδόθηκαν με απίστευτο πάθος και punk ορμή, με τη Τζο να ερμηνεύει τόσο πάνω στη σκηνή όσο και εντός των αδιάκοπων mosh pits που είχαν ανοίξει – και όμορφο bonus το νέο “Losing My Mind”. Μια βόμβα συναυλιακής ενέργειας που εξερράγη και άφησε πίσω της τοίχους να στάζουν ιδρώτα και μονάχα χαρούμενα πρόσωπα, οι Dismiss απέδειξαν γιατί θεωρούνται ένα από τα πιο ανερχόμενα και ζεστά ονόματα της εγχώριας σκηνής, αλλά επιβεβαίωσαν και τα όσα μας δήλωναν, μερικές ημέρες νωρίτερα. Δεν χρειάζεται να είσαι ο καλύτερος εκτελεστικά, ούτε ο πιο προικισμένος συνθετικά, αρκεί να έχεις μια καλώς εννοούμενη τρέλα με αυτό που κάνεις και να είσαι ψυχή τε και σώματι εκεί.

Φωτογραφίες: Μιχάλης Κουρής