Wavves: «Δεν αισθάνομαι καμία πίεση να τοποθετηθώ για οτιδήποτε»

Από τα γκαράζ της Καλιφόρνια μέχρι τις μεγάλες σκηνές των φεστιβάλ, οι Wavves έχουν διανύσει μια μεγάλη διαδρομή που αποτυπώνει με τον πιο ειλικρινή τρόπο τη μετάβαση από το DIY lo-fi χάος στην alt rock ωριμότητα. Αυτό που είναι σίγουρο πάντως είναι ότι, στα χρόνια που έχουν περάσει από την δημιουργία τους, οι Wavves βρέθηκαν στο επίκεντρο την indie σκηνής. Κι όμως, παρά τις αλλαγές σε δισκογραφικές, σε ύφος, αλλά και στον τρόπο κατανάλωσης της μουσικής από το κοινό, το συγκρότημα συνεχίζει να εξελίσσεται και να διακηρύττει ότι η μουσική τους λειτουργεί ως μία ενιαία καλλιτεχνική δήλωση και όχι ως αποσπασματικό ή παροδικό φαινόμενο.

Στη συζήτηση που ακολουθεί, ο Nathan Williams μας μιλά για τις πρώτες του επιρροές που γεννήθηκαν μπροστά σε μια VHS προβολή του "A Hard Day's Night", για το πώς αντιλαμβάνεται σήμερα τον ήχο των Wavves, αλλά και για το τι τον ενθουσιάζει ακόμη στη μουσική ύστερα από τόσα χρόνια. Και φυσικά, για την πρώτη του επίσκεψη στην Ελλάδα, που, όπως φαίνεται, σκοπεύει να απολαύσει όχι μόνο πάνω στη σκηνή, αλλά και στα μπαρ της πόλης.

Γεια σου Nathan και σε ευχαριστώ για αυτή τη συνέντευξη. Πότε ξεκίνησες να γράφεις μουσική και ποιες ήταν οι πρώτες σου επιρροές;

Πολύ μικρός. Μάλλον γύρω στα δέκα; Θυμάμαι να βλέπω το "A Hard Day's Night" σε βιντεοκασέτα. Αυτή είναι ίσως η πρώτη στιγμή που σκέφτηκα ότι θα ήθελα να είμαι σε ένα συγκρότημα.

Πες μας περισσότερα για το πώς ξεκίνησε το συγκρότημα, τι θέλατε να πετύχετε και ποιες ήταν οι βασικές προκλήσεις στα πρώτα σας βήματα;

Δεν υπήρχαν ιδιαίτερες δυσκολίες και το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να κυκλοφορήσω μερικά 7ιντσα. Ηχογραφούσα τα πάντα μόνος μου στο γκαράζ των γονιών μου. Είχα ένα MacBook που είχε δωρεάν το GarageBand. Δεν αγόρασα καν μικρόφωνο, χρησιμοποιούσα το εσωτερικό μικρόφωνο του υπολογιστή. Κιθάρα βρήκα από έναν φίλο που του την είχαν πάρει δώρο γενεθλίων αλλά την είχε παρατημένη.

Όταν κοιτάς πίσω στις πρώτες ηχογραφήσεις των Wavves, τι σου φαίνεται πιο ξένο σήμερα και τι παραμένει ακριβώς το ίδιο;

Το ότι δεν έγραφα σχεδόν ποτέ pre-chorus θέματα και σπάνια έφτιχνα γέφυρες. Ήταν κυρίως verse-chorus-verse-chorus.

Η ποιότητα και η ακρίβεια του ήχου είναι πια θέμα επιλογής

Έχει αλλάξει η σχέση σου με την lo-fi αισθητική με τα χρόνια, είτε δημιουργικά είτε σε φιλοσοφικό επίπεδο;

Η σχέση όλων έχει αλλάξει, γιατί πλέον μπορείς να φτιάξεις hi-fi μουσική οπουδήποτε στον κόσμο με τα σωστά plug-ins. Η ποιότητα και η ακρίβεια του ήχου είναι πια θέμα επιλογής.

Η μουσική σας συχνά ακούγεται ωμή και ακατέργαστη, αλλά ταυτόχρονα βασίζεται πολύ στις μελωδίες. Προσπαθείς συνειδητά να συνδυάζεις αυτά τα δύο στοιχεία;

Προσπαθώ να μην το σκέφτομαι πολύ. Γράφω ό,τι νιώθω, ηχογραφώ ό,τι έχω στο κεφάλι μου, και μετά πάω στο μπαρ. Την επόμενη μέρα επιστρέφω στο στούντιο, γράφω ό,τι νιώθω, ηχογραφώ ό,τι έχω στο κεφάλι μου, και μετά πάω πάλι στο μπαρ.

Ποιο άλμπουμ ένιωσες ότι ήταν το μεγαλύτερο δημιουργικό ρίσκο τη στιγμή που το έφτιαχνες και γιατί;

Το "King of the Beach". Ήταν η πρώτη φορά που μπήκα σε κανονικό στούντιο.

Μετά την επιτυχία αυτού του άλμπουμ, υπήρξε εσωτερική ή εξωτερική πίεση να αναπαράγεις την ίδια ενέργεια;

Αν υπήρχε, να σου πω την αλήθεια, εγώ δεν την ένιωσα.

Ηχητικά, σε αυτή τη φάση του γκρουπ, νιώθεις πιο κοντά στον μινιμαλισμό του punk ή στην αισθητική του alternative rock;

Νομίζω ο καθένας θα το χαρακτηρίσει διαφορετικά, οπότε προσπαθώ να μην το σκέφτομαι πολύ.

Είναι ωραίο να κάνεις τα πάντα μόνος σου DIY, αλλά είναι επίσης εξαιρετικά δύσκολο και χρονοβόρο

Έχεις συνεργαστεί με διάφορες δισκογραφικές εταιρείες, ενώ το "Babes" κυκλοφόρησε ανεξάρτητα. Τι σου δίδαξαν αυτές οι εμπειρίες για τη διατήρηση του δημιουργικού ελέγχου;

Είναι ωραίο να κάνεις τα πάντα μόνος σου DIY, αλλά είναι επίσης εξαιρετικά δύσκολο και χρονοβόρο.

Εξακολουθείς να πιστεύεις στο άλμπουμ ως μια ενιαία καλλιτεχνική δήλωση ή η εποχή του streaming έχει αλλάξει ριζικά τον τρόπο που σκεφτόμαστε τις κυκλοφορίες;

Είμαι άνθρωπος των άλμπουμ. Πάντα.

Νιώθεις πίεση να σχολιάζεις το τρέχον κοινωνικό ή πολιτικό κλίμα μέσα από τη μουσική σου ή οι Wavves λειτουργούσαν πάντα κυρίως ως προσωπική κάθαρση;

Λέω ό,τι νιώθω, όποτε θέλω. Αλλά δεν αισθάνομαι καμία πίεση να τοποθετηθώ για οτιδήποτε.

Αν οι Wavves ξεκινούσαν σήμερα αντί για την εποχή των μουσικών blog στα τέλη των 00s, πιστεύεις ότι θα εξελίσσονταν με τον ίδιο τρόπο;

Ο χρόνος νομίζω αλλάζει τα πάντα.

Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, τι είναι αυτό που εξακολουθεί να σε ενθουσιάζει στο να δημιουργείς μουσική με το όνομα Wavves;

Το αγαπώ το ίδιο όπως πάντα. Εξακολουθώ να απολαμβάνω τη διαδικασία της σύνθεσης και της ηχογράφησης, και αυτό είναι προνόμιο. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να πουν το ίδιο για τη δουλειά τους.

Τέλος, τι μπορούμε να περιμένουμε από την επερχόμενη εμφάνισή σας στην Ελλάδα;

Δεν έχω ξαναέρθει στην Ελλάδα. Πάντα ήθελα να έρθω και είμαστε ενθουσιασμένοι. Θα μείνουμε και μερικές μέρες μετά για να γυρίσουμε, να πάμε σε τοπικά μπαρ και εστιατόρια. Αναμένουμε προτάσεις που να πάμε!