Demon Spell

Μετά το προπέρσινο εναρκτήριο δισκογραφικό τους βήμα με το E.P "Evil Nights", ήρθε η ώρα για τους Ιταλούς να κυκλοφορήσουν το ντεμπούτο άλμπουμ τους πια, σταθερά από το αξιόλογο γερμανικό traditional heavy metal, underground label, Dying Victims Productions. Με βάση τους την Κατάνια της Σικελίας, οι Demon Spell μας ξυπνάνε μνήμες από τις αρχές της δεκαετίας του 80. Τότε που το heavy metal ήταν αγυάλιστο, αιχμηρό και φλέρταρε με το occult ως μέρος της γενικότερης κουλτούρας του είδους και όχι στο στυλ, «προκαλώ, απλά για να προκαλώ», που επικράτησε τα χρόνια που ακολούθησαν.

Με έναν ήχο που πατάει καρφί στους Mercyful Fate αλλά και στους Judas Priest η φωνή του Federico Fano είναι αυτή που ξεχωρίζει αμέσως και σου τραβά την προσοχή. Το γκρουπ έχει μόνο μία κιθάρα, που όμως σπέρνει και σε πείθει αμέσως για το original του πράγματος. Ακούστε το "The Tolling" και πολλοί θα πείτε, μακάρι να συνέχιζαν σε αυτό το στυλ οι Ghost. Σίγουρα βοηθά και η παραγωγή του Giacomo Iannaci σε όλο αυτό το εγχείρημα. Γνωστός εξάλλου του Dario Casabona, ντράμερ της μπάντας από την εποχή που εκείνος έπαιζε στους underground αστέρες του ιταλικού thrash, Schizo, όπου ο Iannaci ήταν μηχανικός ήχου στο άλμπουμ τους "Rotten Spiral", του 2016. Από τους Schizo έχει περάσει και ο κιθαρίστας της μπάντας Francesco Bauso.

Από το εναρκτήριο κομμάτι "As Lucifer Smiles" καταφέρνουν να σε βάλουν στο κλίμα αμέσως και αν σου άρεσε το "Fatal Portrait" θα τους λατρέψεις. Αλλά και η ατμόσφαιρα που δημιουργούν τα πλήκτρα ως εισαγωγή για το "Hexes and Horrors" είναι μοναδική. Στο "Curse Of The Undead" θα σου θυμίσει και N.W.O.B.H.M. όπως και στο επόμενο "High On Sacrifice". Στο "Dive The Hellfire" βγαίνουν οι επιρροές των Judas Priest στην επιφάνεια.

Το άλμπουμ έχει διάρκεια 35 λεπτών και περιέχει οχτώ κομμάτια συνολικά, στην ουσία επτά, καθώς υπάρχει και ένα ιντερλούδιο πριν το ομώνυμο closing track. Το τελευταίο θα μπορούσε να θυμίζει μέχρι και Metal Church εποχής David Wayne (μην ξεχνάμε ότι σχετίζεται με τους Schizo η μπάντα) σε αντιδιαστολή με το υπόλοιπο άλμπουμ.

Έχοντας ακούσει το E.P, το οποίο ήταν απλά καλό για πρώτο βήμα, θεωρώ ότι το "Blessed Be the Dark", είναι αυτό που λέμε, «ανώτερο των προσδοκιών».