Από την πιο συγκινητική μελωδία έως τον πιο ενοχλητικό θόρυβο, πιστεύει βαθύτατα στην θεραπευτική ιδιότητα της μουσικής ως βιωμένη εμπειρία. Έχει αφιερώσει όλο τον ελεύθερο της χρόνο στο να ανακαλύπτει...
The Man And His Failures
Survival Kit
Οδηγός επιβίωσης σε μια Αθήνα που σιχαινόμαστε, επίκληση επιστροφής σε μια Αθήνα που αγαπάμε
Μην σας ξεγελά ο υπότιτλος – το τοπικό/ τοπικιστικό στοιχείο είναι το τελευταίο που πραγματικά απασχολεί τον πρώτο ολοκληρωμένο δίσκο των The Man And His Failures, ωστόσο αναλογικά τον τοποθετούμε στο μέρος που μας είναι οικείο. Θα επιστρέψουμε στην ουσία μετά από δύο λόγια για το συγκρότημα. Οι Man And His Failures είναι ένα όνομα που σίγουρα έχει βρεθεί στο δρόμο σου αν εκτιμάς τον σκοτεινό ηλεκτρονικό ήχο, καθώς εκτός του γεγονότος ότι έχουν κυκλοφορήσει πολλά κομμάτια και Eps από τη δημιουργία τους το 2018, έχουν επίσης δημιουργήσει σε σύμπραξη με άλλους καλλιτέχνες πολλά remix των κομματιών τους, αλλά και βρεθεί στο πλευρό πολλών συναφών σχημάτων του εξωτερικού - Front 242, Fontaines D.C., Alexander Hacke, Minuit Machine, Haujobb, Suicide Commando, Diorama, Ultra Sunn, This Eternal Decay μεταξύ άλλων, διόλου ταπεινός κατάλογος!
Ωστόσο, δεν είναι ο μοναδικός εντυπωσιακός κατάλογος για τους The Man And His Failures. Το τρίο που απαρτίζει το σχήμα, δηλαδή οι Μάνος Καρακατσάνης, Αλέκος Σώρρος και Δημήτρης Βλασόπουλος, έχουν βρεθεί στο παρελθόν σε πολλά διακριτά εγχώρια σχήματα - Mani Deum, Active Member, Brigada, Ρόδες, Sigmataf, Cyanna Mercury, Bombing The Avenue. Οι τρεις μουσικοί ωστόσο, ανακάλυψαν ότι τους ενώνει μια κοινή επιθυμία – το πάθος τους για το σκοτεινό ηλεκτρονικό ήχο με τον οποίο δεν είχαν ασχοληθεί μεμονωμένα. Έτσι γεννήθηκαν οι The Man And His Failures και επιστρατεύουν κάθε λογής synthesizer ώστε να μπολιάσουν synthwave, industrial, techno, darkwave και ό,τι μπορεί να βρίσκεται ενδιάμεσα.
Προϊόν αυτής της γνωστής καλλιεργητικής τεχνικής είναι το "Survival Kit". Ένας δίσκος μαύρος στην ουσία του όσο και χορευτικός. Μουσικός όσο και πολιτικός, στο βαθμό που αποσκοπεί να προσεγγίσει την απάθεια, την υπονόμευση της ζωής μας σε έναν απλό οδηγό επιβίωσης εντός μιας ανθρωποφαγικής κοινωνίας. Ο άνθρωπος του σήμερα έχει τροφοδοτήσει άνευ προηγουμένου την απάθεια μπροστά στο κακό, το αναπάντεχο, το επιθετικό σε βαθμό ανυποχώρητο. Η κεντρική σύνθεση του "Lethe" στοχεύει μέσω πατροπαράδοτου industrial να θίξει πόσο εύκολα ξεχνάμε τι έγινε χθες, γιατί το σοκαριστικό γεγονός έχει λάβει πλέον διαστάσεις κανονικότητας.
Ο χαρακτήρας του Gabor Mate μας εισάγει μέσω του εναρκτήριου "Descent" στην καθημερινή τρέλα του σήμερα, όπου η έννοια της υγείας είναι ένας μακρινός, ξεχασμένος και παραμυθένιος θησαυρός. Σωματικά, πνευματικά και ψυχικά παλεύουμε να βγάλουμε άλλη μία μέρα, κι ο ενθουσιασμός έχει εκλείψει. "A nation of zombies" όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται και στο ρεφρέν του single "Subjects". Ο δίσκος μεταπηδά πανέξυπνα από industrial σε synthwave ηχοτοπία και εγκολπώνει και techno χαρακτηριστικά, ενώ λιγότερο συχνά το πιο πατροπαράδοτο darkwave κάνει την εμφάνισή του – χαρακτηριστικό παράδειγμα το ομώνυμο κομμάτι. Σε κάθε περίπτωση, το "Survival Kit" τιμά τον gothic πεσιμισμό του. Κομμάτια σαν τα "Solid State" και "Blood On The Ground" χτίζουν μια neo-noir περιπέτεια σε σκοτεινά κλαμπ μιας μεγαλούπολης. Ποια είναι αυτή είναι άσχετο, ωστόσο την ταυτίζουμε με την Αθήνα λόγω αμφότερης, γράφουσας και συγκροτήματος, βιωματικής εμπειρίας. Θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε φανταστική ή υπαρκτή sin city. Τέλος, τα "Collapsing Youth" και "Shallow Seas" με τα πιο μελωδικά τους synthesizers κρατούν τον περιπετειώδη τόνο στο ζενίθ, υπενθυμίζοντας ότι κάπου μέσα στο χάος του δυσβάσταχτου σήμερα, υπάρχει κάτι που βράζει για επανάσταση. Στην τελική, η επιβίωση κόντρα σε κάθε επιταγή, είναι μεγάλη επανάσταση, πόσο μάλλον η δημιουργία τέχνης εμπνευσμένης από αυτή.
Ο πρώτος ολοκληρωμένος δίσκος των The Man And His Failures βρίσκει ένα συγκρότημα ήδη μεστό και δουλεμένο στο απόγειό του, έτοιμο να τον πάρει και να τον αποδώσει ζωντανά όπως του αξίζει. Θα το αδικούσε να ονομαστεί ευχάριστο άκουσμα, καθώς είναι κάθε άλλο. Είναι μια υπενθύμιση της τραγικής μας κατάστασης πριν είναι αργά. Ένα σφηνάκι πέρα από την απλή επιβίωση που υπαινίσσεται ο τίτλος του, μπας και ξεφύγουμε από το φαύλο καπιταλιστικό κύκλο. Κι ας είναι για μια βραδιά, ή για μια ακρόαση ενός δίσκου.
