Του αρέσει διαρκώς να αναθεωρεί τις απόψεις του για συγκροτήματα του παρελθόντος και να ταξινομεί ανάλογα τη δισκοθήκη του. Λατρεύει το hard rock των δεκαετιών '70 και '80 αλλά ενίοτε κρυφοκοιτάζει...
Lou Gramm
Released
Αγέραστος και πάντα πιστός στον ήχο που δημιούργησε
Ο Lou Gramm είναι ο «Πατριάρχης» του A.O.R. Το όνομά του είναι συνώνυμο του ήχου. Μια καταπληκτική, διαχρονική φωνή, που κρατάει ακόμα. Δεν ξέρω πόσο έχουν επηρεάσει το αποτέλεσμα στουντιακά κόλπα, αλλά εδώ έχουμε ένα άλμπουμ με τη στόφα του κλασσικού A.O.R ήχου που πάντα αυτόν πρέσβευε ο Lou Gramm. Ο καλλιτέχνης εμφανίζεται τα τελευταία χρόνια σποραδικά σε συναυλίες με τους Foreigner αλλά δισκογραφικά ήταν αδρανής. Οι Foreigner έχουν επίσης να κυκλοφορήσουν στούντιο άλμπουμ με καινούργιο υλικό, 17 χρόνια.
Όλα τα τραγούδια του "Released" είναι παλιές στούντιο ηχογραφήσεις από το αρχείο. Αρχικά ηχογραφημένες την περίοδο των δύο πρώτων προσωπικών άλμπουμ του καλλιτέχνη "Ready Or Not" και "Long Hard Look" από το οποίο υπάρχει σε μια υπέροχη ακουστική εκτέλεση το "True Blue Love" αλλά και το για ανεξήγητο λόγο ομώνυμο κομμάτι του δίσκου που εμφανίζεται τελικά εδώ για πρώτη φορά. Είναι παράξενο που δεν συμπεριλήφθηκε τότε. Η υπερδισκάρα των Shadow Κing μας έρχεται στο νου στο opening track "Young Love" από τη συμμετοχή του Vivian Campbell στην κιθάρα και μας ξύπνησε ευχάριστες μνήμες.
Τα τραγούδια ακούγοντας τα, καταλαβαίνεις εύκολα από το στυλ τους, από ποιο από τα δύο άλμπουμ είναι outtakes. Έχουν γίνει τα απαραίτητα overdubs καθώς σε άλλα έλειπαν σόλο, φωνητικές αρμονίες ή έπρεπε να προστεθούν όργανα. Τα περισσότερα κομμάτια έχουν στην κιθάρα τη συνδρομή του Bruce Turgon. Θα ήταν ωραίο να υπήρχε έστω σε streaming μόνο, ένα commendatory που να εξηγεί την ιστορία του κάθε τραγουδιού και το πως κατέληξε εδώ, από το ίδιο τον Lou Gramm.
Θεωρώ πολύ πιο τίμιο το να τραβήξεις 10 τραγούδια από το μαγικό πουγκί σου, να τα επεξεργαστείς με σύγχρονη παραγωγή και να κάνεις όσα overdubs χρειάζεται για να τα φέρεις σε μια τελική κατάσταση, από το να κυκλοφορήσεις ένα μέτριο άλμπουμ με νέο υλικό και να χαρακτηριστείς με τον υποτιμητικό όρο του βετεράνου που προσπαθεί να νεανίσει. Εξάλλου την ίδια ακριβώς τακτική δεν ακολουθούν τα τελευταία χρόνια και οι Guns N’ Roses με όλα αυτά τα outtakes του "Chinese Democracy" που κυκλοφορούν με τη μορφή single κάθε φορά;
Καλό θα ήταν επίσης, πολύ νεόκοποι μουσικοί, εκκολαπτόμενοι rock stars της νέας A.O.R σκηνής, να ακούσουν αυτό το άλμπουμ προσεκτικά και να σκεφτούν γιατί ακόμα και τα outtakes του Lou Gramm είναι καλύτερα από πολλά σύγχρονα άλμπουμ, καθώς τον τελευταίο καιρό όλο δηλώσεις ακούμε από νέα συγκροτήματα που θέλουν να δηλώνουν άξιοι συνεχιστές του ήχου, αλλά στη μουσική τους όμως δεν υπάρχει καμία πρωτοτυπία.
