Aja Monet

Ο δεύτερος δίσκος της Aja Monet έπειτα από το προ τριετίας διπλό, υποψήφιο με Grammy, ντεμπούτο της "When The Poems Do What They Do" την βρίσκει να κινείται εκεί ακριβώς που κατευθυνόταν η φωτεινή της τροχιά. Το "The Color Of Rain", ένα άλμπουμ «σουρεαλιστικών blues" όπως το χαρακτηρίζει η ποιήτρια από το Los Angeles, διακατέχεται από μια καλειδοσκοπική, ενδυναμωτική μα σχεδόν οργισμένη ιερότητα.

Το "The Color Of Rain" στα περίπου 60 λεπτά που διαρκεί, φαντάζει ως ένα ηχητικό βιβλίο που περικλείει εντός του μια εκδοχή πανανθρώπινης ιστορίας. Με μια όμως σημείωση. Ο ρευστός, αδέσμευτος λόγος και η μεταμορφωτική μελωδική εκφορά των στίχων της ποιήτριας, δεν καταφεύγουν σε γενικόλογα, άρα και κενά νοήματος και έντασης, ευχολόγια. Τα 15 τραγούδια του δίσκου είναι αριστοτεχνικά καλλιτεχνικά έργα πολιτικής στράτευσης, τα οποία διατρέχουν την παράδοση, τα αιτήματα, τα όνειρα και την ελπίδα περιθωριοποιημένων, καταπιεσμένων, εκτοπισμένων και κυνηγημένων κοινωνικών ομάδων και λαών, με τρόπο που ισορροπεί ανάμεσα στην αλληλεγγύη, την καταγγελία αλλά και την αποκάλυψη με όρους ιστορικούς.

Μουσικά μιλώντας, το "The Color Of Rain" αναζητά την επούλωση σε ένα αξιοσημείωτο μουσικό φάσμα, με ζωντανό instrumentation. Η jazz και τα blues κυριαρχούν, με συμμετοχές από Ambrose Akinmusire και Josh Johnson, με το σχήμα των Meshell Ndegeocello (μπάσο), Justin Brown (τύμπανα) και Nico Segal (τρομπέτα) να συμμετέχει και στη σύνδεση. Οι rappers Vic Mensa και Mick Jenkins διατρέχουν τη σύνδεση μεταξύ πολιτικοποιημένου hip-hop και spoken word. Στην ολότητά του, το άλμπουμ, βαθιά εμποτισμένο με τη δυναμική της neo-soul, παρουσιάζει μια ποικιλομορφία που μετατίθεται από τη γαλήνη μέχρι την οργή, από ηχητικά ξεσπάσματα απελπισίας, μέχρι ονειρικά σουρεαλιστικά ηχοτοπία όπως το ψυχεδελικό "elsewhere".

Αρνούμενο τη χρήση των κεφαλαίων, το "the color of rain" είναι ένα άλμπουμ που αναζητά τη λύτρωση στη βροχή που θα καθησυχάσει τις στάχτες, με τη Monet να επιμένει να μεταβαίνει με μαγικό τρόπο από μεταφυσική και τον αφροφουτουρισμό της Οκτάβια Μπάτλερ στη στεγαστική κρίση, την συστημική βία, στις γενοκτονίες σε Παλαιστίνη και Κονγκό δίχως να χάνει παλμό. Η μουσικοποιία πίσω από τα κομμάτια δεν είναι απλώς το ισοδύναμο ενός ηχητικού χαλιού, με στιγμές όπως το οργισμένο "hollyweird" να τραντάζουν. Ο κόσμος που χαρτογραφεί η καλλιτέχνιδα είναι εντυπωσιακά συμπεριληπτικός, και μέσα στους λυρικούς κεραυνούς που εξαπολύει φροντίζει να δίνει ελπιδοφόρα οράματα.

Οι υπνωτικές κρουστές τελετουργίες του "for the congo" συνυπάρχουν με τον ανατολίτικο αέρα του ενδυναμωτικού "to sister" με τρόπο που όχι μόνο δεν διαταράσσει τη ροή, αλλά συγκινεί. Τα spoken word σημεία μοιάζουν ως όνειρα μέσα στα όνειρα, ενεργοποιώντας τις πύλες του υποσυνείδητου. Έτσι, το "I came to the poem" δονεί το κενό μες το οποίο γεννιέται, ισορροπώντας με το άγχος του "every media minute". Στο μεταίχμιο, η Aja Monet εκμεταλλεύεται τα smooth jazz παιχνιδίσματα και τις γοητευτικές συγχορδίες για να επιβληθεί με μια ερωτική θρησκευτικότητα που μετατρέπει την ακροαματική εμπειρία σε τελετουργικό. Οι επιρροές του folk και του hip-hop στην jazz, ανά στιγμές αντηχούν την Moor Mother, την Matana Roberts ή και το περσινό «θαύμα» του Ben Lamar Gay.

Η απελευθέρωση από τα εκφραστικά υφολογικά δεσμά, καθώς και η σουρεαλιστική ακροβασία ανάμεσα στους ομόηχους κύκλους των λέξεων, συνάδουν με το λογοτεχνικό έργο της Monet. Η φωνή της, ενισχύει τις διεκδικήσεις του σήμερα, από το Harlem του ’60 μέχρι το φλεγόμενο Los Angeles του 2025, με τις θεματικές μεταβάσεις από τη Νεγροσύνη μέχρι την πραγματικότητα και τις αντιφάσεις της συνύπαρξης τέχνης και επιβίωσης στο "working class mucisians", και ας δηλώνει "tired of protests". Το "The Color Of Rain" ηχεί ως ένα από τα πιο γλυκά «ανάθεμα» που μπορεί να φωνάξει ένα άτομο στον διαρρηγμένο, θρυμματισμένο κόσμο του σήμερα. Είναι η κραυγή ενάντια στην απάθεια και το ανάχωμα στην παραίτηση, που αναζητεί με βλέμμα στοχευμένο την κάθαρση της βροχής του αύριο μέσα στις φλόγες του παρόντος. Ακόμη και αν διαφαίνεται στον ορίζοντα παρατεταμένη λειψυδρία. Είναι ένα άλμπουμ με καθαρό μουσικό και αισθητικό όραμα, που μέσα στην τολμηρή του εποπτεία αγναντεύει όλα όσα έχουν αξία σήμερα.

Bandcamp