Lip Critic

Αυτό που λατρεύω στην εποχή που βιώνουμε μουσικά, είναι το πόσο ντρέπονται τα νέα συγκροτήματα και καλλιτέχνες να μένουν ασφαλή. Ένα ιδιαίτερο ρεύμα που έχει προκύψει στο σκληρό ήχο, ακολουθώντας ενδεχομένως το darkwave θα πω εγώ, που συχνά το βρίσκουμε χωρισμένο από το βασικό όργανο της σκληρής μουσικής, δηλαδή την κιθάρα, είναι αυτό που αντικαθιστά το εν λόγω όργανο με κάθε λογής πράγματα, σε απρόσμενα υποϊδιώματα. Το είδαμε πρώτα σε οτιδήποτε είναι αυτό που κάνουν οι Sleaford Mods, έπειτα στο hardcore και τους Ms Paint, το βλέπουμε πλέον και στο electropunk των Lip Critic, που η μουσική τους περιορίζεται μεταξύ κρουστών και samples για να ορίσει τη δική του εκδοχή σε ένα post-punk που παίρνει στις μέρες μας, πολλές διαφορετικές μορφές κι ερμηνείες.

Οι Lip Critic επιστρέφουν λοιπόν με το δεύτερο δίσκο τους "Theft World", και τοποθετημένοι κάπου ανάμεσα σε ιστορίες για κλοπή ταυτότητας, τεχνητή νοημοσύνη και άλλους εποχικούς διαόλους, ίσως να είναι αποπροσανατολισμένοι με το χάος της εποχής, μα σε καμιά περίπτωση χαμένοι. Λίγο πιο συγκεκριμένα, το "Theft World γράφτηκε με βάση μια θεότρελη ιστορία. Πριν λίγα χρόνια κάποιος μανιακός οπαδός χάκαρε τις πληροφορίες του τραγουδιστή τους, αγόρασε διάφορα πράγματα με την τραπεζική του κάρτα, μεταξύ αυτών και την έως τότε δισκογραφία του συγκροτήματος, και άρχισε να γράφει θεωρίες για κρυμμένα μηνύματα πίσω από τους στίχους τους. Τους έπιασε κάποια στιγμή να τους τα πει όλα αυτά, κι αφού παραλίγο να φωνάξουν την αστυνομία, τελικά αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν τις θεωρίες του ως τη θεματική του επόμενου δίσκου τους.

Δεν ξέρω αν έχετε νιώσει ποτέ πως είναι να σε κλέβουν. Αν έχετε έρθει αντιμέτωποι ποτέ ανοίγωντας κουρασμένη την πόρτα με ένα σπίτι ανάστατο. Αν έχετε δει ένα κείμενό σας μεταφρασμένο ή ελάχιστα αλλαγμένο να το δημοσιεύει άλλο πρόσωπο. Αν συνάδελφος ή σύντροφος που συζητούσατε μια ιδέα μαζί του τελικά την παρουσίασε αυτός ως πρωτότυπη και πήρε τα εύσημα. Το ψυχικό στίγμα στον κλεμμένο είναι δύσκολη υπόθεση και είναι πάντα η εύκολη λύση για κάποιους η κλοπή κάθε είδους. Στάσεις κλέφτη και θύματος είναι αυτά που παλεύουν μέσα στα χαοτικά κομμάτια του "Theft World". Τα μπλιμπλίκια των "Jackpot" και "Talon" χαρακτηριστικά δίνουν το στίγμα της έκφρασής των Lip Critic.

Οι στίχοι καθ’ όλη τη διάρκεια του δίσκου αποτελούν το βασικό σημείο ενδιαφέροντος, με τη χαρακτηριστική post-punk εκφορά που φέρνει στους Shame και τους Gilla Band. Συχνά όμως αυτή συντίθεται με hip-hop λυρικές διεργασίες με αποτέλεσμα να βρίσκονται αρκετά κοντά σε σχήματα όπως οι Death Grips, βλέπε «My Blush (Strength Of The Critic)" και "Shoplifting". Η συνολική πορεία του δίσκου έχει επίσης ένα ενδιαφέρον, μιας που ξεκινά με το αρκετά βατό και χορευτικό "Two Lucks", ενώ προχωρά βήμα προς βήμα στην επίθεση, με το ρυθμό του "Legs In A Snare", το ταχύτατο "Yard Sale (230 Take)" που φέρνει στο μυαλό μέχρι και Atari Teenage Riot, και τελικά το «σε άλλο κόσμο hardstyle» glitch pop κομμάτι "200 Bottles Of Eviction".

Συνολικά το "Theft World" είναι ένας δίσκος με πάρα πολύ ενδιαφέρον, ρυθμό, και γεμάτο ευκαιρίες για ξέσπασμα. Παράλληλα, οι επιρροές του μοιάζουν ακόμη πιο ξεκάθαρες αν και κατά πάσα πιθανότητα δεν έχουν απογαλακτιστεί από αυτές εντελώς. Έχουμε στην περίπτωσή των Lip Critic να κάνουμε με μια μπάντα που παρουσιάζει χωρίς πισωγυρίσματα σταδιακά εντυπωσιακότερη δουλειά κι έτσι επενδύουμε με σιγουριά για τη συνέχειά τους.

Bandcamp