Dikajee

The Frame

Self-Released (2026)
Παρά τους καλεσμένους, την εξωστρέφεια, και το μωσαϊκό επιρροών, το δεύτερο άλμπουμ της Dikajee σουτάρει άουτ
Πώς βαθμολογείτε το δίσκο;

Ο δεύτερος δίσκος της Olga Karpova, γνωστή με το καλλιτεχνικό Dikajee, έρχεται να διαδεχτεί το προ πενταετίας "Forget Me Nots". Υποσχόμενο να γεφυρώσει τους ήχους της Kate Bush, της Bjork, της Wolfe, και του Tigran Hamassian, μεταξύ άλλων, το "The Frame" ακούγεται ως ένα γεμάτο μεν, αλλά αποπροσανατολισμένο δε έργο, το οποίο δείχνει μία τρομερή λαχτάρα να ηχογραφηθεί κάθε ιδέα. Έχουμε έτσι άταστα μπάσα, χοροπηδηχτά πλήκτρα που θα παραπέμψουν στο "The Dreaming" της Bush, έχουμε ανατολίτικα djent που εγείρουν πρόσφατες μνήμες απ’ το "Bird of a Thousand Voices", έχουμε guttural vocals, και οπερατικά φωνητικά που λοξοκοιτάζουν προς το symphonic των Nightwish. Ωστόσο, παρά τις πλείστες αναφορές, το συνολικό αποτέλεσμα ακούγεται τραβηγμένο και κουρασμένο απ’ τις πληροφορίες, κι εν τέλει ασύνδετο, με την φόρμα να υπερτερεί των συνθετικών ιδεών. Ακόμη κι έτσι, ελπίζω ότι η Dikajee θα βρει τη χρυσή τομή και θα μας χαρίσει ένα δίσκο άξιο των επιρροών της.

  • SHARE
  • TWEET