No Man's Land, Celuta Red

No Man’s Land live @After Dark

Σάββατο 29/9/2012

Special guests: Celuta Red

Λίγο πριν την ολοκλήρωση του νέου τους album, οι No Man’s Land ξεκινούν τις φετινές εμφανίσεις τους με ένα special event στο After Dark. Η αθηναϊκή νεοψυχεδελική μπάντα που αρέσκεται στις μεταλλάξεις, θα παρουσιάσει ένα ακόμη ηλεκτρισμένο σετ που θα αποτελείται από την live εκδοχή καινούριων και παλαιότερων κομματιών.
Εξερευνώντας τους τόπους ανάμεσα στην ψυχεδέλεια, το progressive, τον free αυτοσχεδιασμό, πάντα με αφετηρία την «ροκ τραγουδοποιΐα», οι NML δημιουργούν ηλεκτρισμένα ηχοτοπία ενός ατέλειωτου ταξιδιού.

Τη βραδιά ανοίγουν οι Celuta Red, μία από τις πιο δυναμικές new rock μπάντες της πόλης.

After Dark - Διδότου 31 & Ιπποκράτους, τηλ. 210 3606460

Ώρα έναρξης 22.30

Είσοδος 5 €

www.nomansland.gr

www.anazitisirecords.com

www.facebook.com/pages/Celuta-Red/132406673485276?ref=ts

Για το προηγούμενο album των No Man’s Land “The Drowning Desert” γράφτηκαν μεταξύ άλλων:

Progressive rock που δεν έχει να κάνει με επιδεικτικά soli και πολύπλοκες ενορχηστρώσεις. Ο ήχος τους βασίζεται περισσότερο στην ατμοσφαιρικότητα, στην ανάπτυξη διαφόρων ηχοχρωμάτων που δημιουργούν εναλλαγές διαθέσεων…. δυσκολεύομαι να τους συγκρίνω με οτιδήποτε άλλο, αφού έχουν έναν ήχο μοναδικό,
απόλυτα ξεχωριστό.
…ένα ώριμο, πλούσιο album, που ανταμείβει τον μουσικόφιλο ακροατή. Γεμάτο προκλήσεις, αλλά ταυτόχρονα εξαιρετικά ευχάριστο ως ακρόαμα. Το απόλαυσα και με το παραπάνω.
-Jeff Fitzgerald, Aural Innovations

(…) είναι τόσο απέριττες, τόσο συμπαγείς, τόσο φυσικές οι συνθέσεις των No Man’s Land, ώστε να οδηγείσαι σχεδόν να τις παρακολουθείς κάπως σαν υπνωτισμένος. Δίχως ανεδαφικές εξάρσεις και επί τούτου εξτρεμισμούς, αφήνουν μία θέρμη, την οποία όλο και σπανιότερα ανιχνεύεις στις ροκ ηχογραφήσεις – εκεί όπου όλοι παίζουν τσιτωμένοι, χτυπώντας μας στ’ αυτιά. Ναι, θα μου πείτε, είναι θέμα εμπειρίας, κατασταλάγματος, εν τέλει μιας συγκεκριμένης ιστορικής πορείας. Δεν θα διαφωνήσω. Όμως, και πάλι. Τι είναι εκείνο ακριβώς, που δύναται να εξασφαλίσει την ποιότητα ενός “Drowning Desert”; Δύσκολη η απάντηση. Πιο εύκολες είναι, όμως, ορισμένες διαπιστώσεις. Να μερικές. Οι κιθάρες (…) δεν…φωνασκούν. Τα soli είναι διακριτικά και ποτέ περιαυτολογικά. Η τρομπέτα και το φλούγκελχορν (…) παρέχουν μίαν ήπια jazzy-progressive αύρα, την οποία αντιλαμβάνεσαι ως trippy συστατικό. Οι βοήθειες σε έτερα κρουστά, τσέλο, πιάνο, mellotron, φωνητικά είναι από ’κεινες τις…απαρατήρητες, ανιχνεύσιμες μόνον από προσεκτικά κεφάλια, η rhythm section κάνει άψογη δουλειά, υπεύθυνη, βασικά, για όλο το ρέον κλίμα. Οι συνθέσεις; Το ’παμε. Σαφείς και καθαρές κυλούν αβίαστα, υποβοηθούμενες από τα «μαγικά περάσματα». Δίχως να είναι πυκνές, complex, αναδιπλώνονται με γνώμονα τη…βινυλιακή καθαρότητα. Κορυφαία στιγμή το “Stream of faith”, που συμπυκνώνει όλα τα παραπάνω, έχοντας ως ατού τα υπέργεια μελωδικά soli των πνευστών, και τα αναλογικά «γεμίσματα». Κομματάρα!
-Φώντας Τρούσας, Jazz & Τζαζ

Οι No Man's Land υπήρξαν μία από τις γνωστότερες μπάντες της ελληνικής ροκ σκηνής τη δεκαετία του '80. Και επιμένουν ακόμα σ' αυτό το στυλ, ισχυρογνώμονες μεν όσον αφορά την ουσία, ευέλικτοι δε και πάντα δημιουργικοί στην ερμηνεία. Το άλμπουμ «The Drowning Desert» αποδεικνύει περίτρανα πως ο ρόκερ μπορεί να ωριμάζει χωρίς να χάνει την ψυχή του ή να γίνεται γραφικός! Με όπλα μια τρομπέτα που χρωματίζει υπέροχα το σύνθετο ροκ «χαλί» της μπάντας και μια φωνή που εκφράζεται με τη χροιά και το παιχνίδισμα των τόνων, οι No Man's Land σε στέλνουν σε έναν ουτοπικό κόσμο χωρίς να ακολουθούν τις συνταγές των τόσο γνωστών πλέον Calexico, των πρώτων που λάνσαραν την τρομπέτα σαν βασικό στοιχείο του σύγχρονου ροκ. Και όμως, η no man's land των συμπατριωτών μας είναι εξίσου ενδιαφέρουσα - αφήστε δε που βρίσκεται κάπου εδώ γύρω!
- Γιάννης Κολοβός, Καθημερινή

Ροκ μελωδίες – έτσι απλά; Όχι δα! Το ροκ παραμερίζει να διαβούν κι άλλης μορφής εμφάσεις όπως ελληνόχρωμοι σκοποί ή λατίνοι απόηχοι ή τζαζέ χρόνοι που ανοίγουν χώρο σ’ έναν λυρικό αυτοσχεδιασμό, οι δε μελωδίες, αν και διόλου προσχηματικές, δεν φορτώνονται το αισθητικό βάρος του αθηναϊκού σχήματος αλλά υποβαστάζουν δομές ευρύτερες της τραγουδοποιίας, που ενθαρρύνουν τη ροκ-ποπ ιδιοσυγκρασία να συμφιλιωθεί με τον καλλιτεχνικό της εαυτό.
- Αργύρης Ζήλος, Αθηνόραμα

Το άλμπουμ της ωριμότητας. Πέντε «περιπετειώδεις» συνθέσεις μακράς διαρκείας που ρέουν συνεχώς, αλλάζοντας πρόσωπα…
- Μάκης Μηλάτος, Athens Voice

Οι No Man’s Land είναι ένα συγκρότημα που έχει περάσει μέσα από πολλές μεταμορφώσεις και κατορθώνει, όσο απρόσμενες και να υπήρξαν οι τελευταίες, να καταλήγει με την ίδια μορφή. Γιατί εκεί που σε άλλους το desert rock, οι Can, οι Crazy Horse και οι Van Der Graaf θα φαίνονταν μουσικές φράσεις άσχετες μεταξύ τους, οι No Man’s Land φτιάχνουν ένα μουσικό κείμενο με απόλυτη σαφήνεια.
- Παναγιώτης Φουρκιώτης, Avopolis